تعلیق مستانه

شراب معلقم. انگورم. جا افتاده‌ام سر شاخه

دور چوب‌های بالای تختت پیچیده‌ام

و هر شب٬ هر شب نگاه می‌کنمت تمام شب

ماه باشد یا نباشد

معلقم کنار دیوارها

از توی چشم‌های باز تابلوهای توی کمد به تو خیره‌ام

و به اندازه‌ی تمام دوستم نداشتن‌هایت جا افتاده‌ام

شرابم

نشسته‌ام به سکوت خودم را می‌نوشم

بی که سلامتی کنم

بی‌آرزو

از خویش می‌نوشم

 عاشقم. نشسته به انتظار

مدت‌هاست با چشم‌های باز می‌خوابم

و گنجشک‌ها و تمام آن پرنده‌های ناشناخته با صداهای عجیبشان را دوست می‌دارم

شب‌های بسیار٬ در بی زمانی معلقم تو را با ریتم آرام پشت پنجره تماشا کرده‌ام

و هر بار با رقص برگ‌ها توی باد دوستت داشته‌ام

نفسم را حبس کرده‌ام

که فقط تو باشی و این باغ‌های معلق انگور که منم

مست خویشم یا تو؟

آخ

شراب معلقم